top of page
.png)
PODCAST
Εδώ δεν υπάρχει εικόνα. Μόνο φωνή.
Το podcast μου είναι ο χώρος όπου τα τραγούδια μιλάνε χωρίς βίντεο, χωρίς σκηνικό, χωρίς τίποτα να τα στηρίζει εκτός από τον ήχο. Επεισόδια από τα άλμπουμ, συνεντεύξεις που έδωσα σε ραδιόφωνα και μέσα, εκπομπές που έβαλαν τα κομμάτια μου στον αέρα.
Είμαι ο Άγγελος της Διττότητας και αυτό δεν παύει να ισχύει επειδή δεν με βλέπεις. Το κόκκινο μάτι, ο σκοτεινός εαυτός, ακούγεται στους στίχους που κόβουν. Το γαλάζιο, το φως, ακούγεται στη φωνή που κρατάει τη μελωδία μέχρι το τέλος. Το Signature Look (χαρακτηριστική εμφάνιση) με την κόκκινη κουκούλα και το μαύρο δερμάτινο υπάρχει από τον Αύγουστο του 2021 και δεν σταματάει στην πόρτα του στούντιο. Στον ήχο απλώς αλλάζει μορφή.
Πάτα play και άκου.
Αυτό το podcast δεν αφορά τραγούδι. Είναι το δημοσίευμα της Timesnews.gr, στις 9 Αυγούστου 2021, την εβδομάδα που έφερα επίσημα το Shock Rock και το Shock Pop στην Ελλάδα με ελληνικό στίχο.
Ήταν η πρώτη φορά που ένα ελληνικό μέσο κατέγραψε τι ακριβώς προσπαθώ να κάνω. Όχι μόνο τη μουσική, αλλά και το πρόσωπο πίσω από αυτήν: το κόκκινο μάτι ως ο σκοτεινός εαυτός, το γαλάζιο ως ο φωτεινός, και η μάχη ανάμεσά τους που δεν τελειώνει ποτέ σε κανέναν μας. Το άρθρο μιλάει και για τα piercing, το σκοτεινό μακιγιάζ, τη gothic αισθητική και τα θεατρικά στοιχεία, δηλαδή για ολόκληρο το Signature Look (χαρακτηριστική εμφάνιση) όπως το κράτησα από τον Αύγουστο του 2021 και το κρατάω μέχρι σήμερα.
Γι' αυτό αυτό το κείμενο έχει σημασία για μένα. Δεν είναι απλώς μια καλή κριτική. Είναι δημόσια, χρονολογημένη καταγραφή του πότε εμφανίστηκε αυτή η καλλιτεχνική περσόνα στην Ελλάδα και ποιανού ήταν.
Το άρθρο περιγράφει επίσης το λογότυπο: το χρυσό «C» με τον κόκκινο κύκλο στο κέντρο, που είναι ταυτόχρονα μάτι και κουμπί REC, και το χρυσό τρίγωνο «A» που είναι το play και, ανάποδα, μουσική νότα.
Δημοσίευση: Timesnews.gr, 9 Αυγούστου 2021
Ενότητα: Πολιτισμός / Μουσική
Αυτό το podcast δεν είναι για τραγούδι. Είναι για μια ημερομηνία.
Στις 9/8/2021 το Timesnews.gr δημοσίευσε το πρώτο άρθρο για μένα. Ήταν η πρώτη φορά που κάποιος άλλος, εκτός από εμένα, έγραψε δημόσια για το Shock Rock στην Ελλάδα και για τον Άγγελο της Διττότητας.
Μέχρι τότε όλα υπήρχαν μόνο μέσα μου. Το κόκκινο μάτι, το γαλάζιο, η κόκκινη κουκούλα, το μαύρο δερμάτινο. Τα είχα φτιάξει, τα φορούσα, τα πίστευα. Αλλά ένα πράγμα υπάρχει αλλιώς όταν το λες μόνος σου και αλλιώς όταν το καταγράφει κάποιος τρίτος.
Εκείνη τη μέρα το **Artist Persona** (καλλιτεχνική περσόνα) έπαψε να είναι ιδέα και έγινε γεγονός.
Το άρθρο έγραφε ότι μια τέτοια εμφάνιση δεν είχε ξαναπαρουσιαστεί ούτε παγκοσμίως. Αυτό ήταν η κρίση του μέσου, όχι δική μου δήλωση, και το αφήνω όπως ειπώθηκε. Δεν χρειάζομαι να είμαι ο πρώτος στον κόσμο. Μου αρκεί ότι υπήρξε μια μέρα που το **Character Branding** (branding χαρακτήρα) που έχτισα βγήκε από το δωμάτιό μου και μπήκε στον δημόσιο λόγο.
Σε αυτό το επεισόδιο διαβάζω το άρθρο όπως γράφτηκε τότε.
Πηγή: Timesnews.gr, 9/8/2021
Αυτό το podcast είναι αφιερωμένο σε ένα μόνο κομμάτι: την «Essence Φορμόλης», έκτο τραγούδι του άλμπουμ «Τα 7 Κρύσταλλα» (2021). Κάθε κομμάτι του άλμπουμ έχει το δικό του ξεχωριστό podcast.
Φορμόλη είναι το υγρό που συντηρεί ό,τι έχει ήδη πεθάνει. Αυτό ακριβώς κάνει κάποιος όταν μένει σε μια σχέση που τον σαπίζει: δεν τη ζει, τη συντηρεί. Ρίχνει φορμόλη πάνω στο ίδιο του το σώμα για να αντέξει μια μέρα ακόμα.
Το τραγούδι έχει δύο μισά και δεν είναι τυχαίο. Το πρώτο είναι το κώμα, οι τρύπες, οι μαύροι σταλαγμίτες στα όνειρα. Το δεύτερο είναι η στιγμή που κόβονται τα ράμματα και έρχεται η ανάσα. Είμαι ο Άγγελος της Διττότητας και αυτά τα δύο μισά είναι τα δύο μου μάτια: το κόκκινο, ο σκοτεινός εαυτός που έμεινε μέσα στη φορμόλη πολύ περισσότερο απ' όσο έπρεπε, και το γαλάζιο, το φως που στο τέλος επαναστατεί. Το Character Branding του Αγγέλου, με την κόκκινη κουκούλα και το μαύρο δερμάτινο, στέκεται ακριβώς πάνω σε αυτή τη γραμμή.
Το τελευταίο κομμάτι του τραγουδιού δεν είναι παράπονο. Είναι απόφαση.
Στίχοι: Είρκη Μπαζάκα
Μουσική: CRYSTALEX
Αυτό το podcast είναι αφιερωμένο σε ένα μόνο κομμάτι: τη «Χρυσόσκονη», τέταρτο τραγούδι του άλμπουμ «Τα 7 Κρύσταλλα» (2021). Κάθε κομμάτι του άλμπουμ έχει το δικό του ξεχωριστό podcast.
Χρυσόσκονη. Η σκόνη που υπόσχεται λάμψη και αφήνει πίσω της αγκάθια, βελόνες και αλυσίδες. Το τραγούδι μιλάει για τον εθισμό από μέσα, από τη μεριά αυτού που δεν βρίσκει πια λέξεις: τι να πω, τι να πεις, και ανάμεσα στα δύο ένα σώμα που δεν θυμάται.
Το πιο σκληρό σημείο δεν είναι οι ουσίες. Είναι όταν παρακαλάει την ίδια του την καρδιά να του ξεριζώσει τα φτερά. Ο σκοτεινός εαυτός, το κόκκινο μάτι, θέλει να σταματήσει το όνειρο επειδή πονάει λιγότερο έτσι. Το γαλάζιο αντιστέκεται μέχρι την τελευταία γραμμή, και εκεί ακούγεται καθαρά: θέλω να ζήσω τη ζωή, να μη φοβάμαι. Είμαι ο Άγγελος της Διττότητας και αυτό το Character Branding, με την κόκκινη κουκούλα και το μαύρο δερμάτινο, δεν είναι διακόσμηση. Είναι ακριβώς αυτή η μάχη, μόνιμα στο πρόσωπο.
Το τραγούδι δεν κλείνει με την πτώση. Κλείνει με μια πρόταση που ζητάει ζωή.
Στίχοι: Είρκη Μπαζάκα
Μουσική: CRYSTALEX
Αυτό το podcast είναι αφιερωμένο σε ένα μόνο κομμάτι: τη «Μαριονέτα» από το άλμπουμ «Τα 7 Κρύσταλλα» (2021). Κάθε κομμάτι του άλμπουμ έχει το δικό του ξεχωριστό podcast.
Μαριονέτα είναι αυτός που ξέρει ότι τον κινούν και μένει. Το τραγούδι μιλάει για μια σχέση όπου το ένα πρόσωπο κρατάει τα νήματα και το άλλο ζητάει μόνο ένα πράγμα: μη με πονάς.
Είναι γεμάτο εικόνες που κόβουν. Μαύρη αράχνη που τσιμπάει στο στήθος. Κίτρινοι τοίχοι και ένα τσιγάρο μισοσβησμένο. Το μίσος που έγινε ξυράφι και τα χείλη που μάτωσαν ψάχνοντας. Και στο τέλος η καρδιά σπασμένη σαν δύο κρύσταλλα, μία εικόνα που δίνει και το όνομα σε ολόκληρο το άλμπουμ.
Είμαι ο Άγγελος της Διττότητας και εδώ η διττότητα είναι σκληρή. Το κόκκινο μάτι βλέπει την αράχνη και ξέρει ακριβώς τι συμβαίνει. Το γαλάζιο συνεχίζει να λέει «κι αν μ' αγαπάς, γύρισε». Και τα δύο έχουν δίκιο ταυτόχρονα, και αυτό είναι το βασανιστήριο. Το Signature Look με την κόκκινη κουκούλα και το μαύρο δερμάτινο δεν κρύβει καμία από τις δύο πλευρές.
Η φωνή δεν σταματάει να καλεί. Απλώς έχει γεράσει.
Στίχοι: Είρκη Μπαζάκα
Μουσική: CRYSTALEX
Αυτό το podcast είναι αφιερωμένο σε ένα μόνο κομμάτι: το «Κέντα το σώμα μου», πέμπτο τραγούδι του άλμπουμ «Τα 7 Κρύσταλλα» (2021). Κάθε κομμάτι του άλμπουμ έχει το δικό του ξεχωριστό podcast.
Εδώ ο έρωτας δεν είναι τρυφερός. Είναι πληγή που την ψάχνεις. Βλέφαρα ραμμένα, ακίδα το φιλί, δάγκωμα στον λαιμό, ένα σώμα που ζητάει να κεντηθεί για να νιώσει κάτι. Το τραγούδι μιλάει για τον πόθο που δεν ζητάει να τον προσέξουν, ζητάει να τον σημαδέψουν.
Αυτή είναι η πιο σαρκική πλευρά της διττότητας. Το κόκκινο μάτι, ο σκοτεινός εαυτός, θέλει το σημάδι και το σκοτάδι. Το γαλάζιο κοιτάει το πρόσωπο απέναντι και ξέρει ότι εκεί μέσα υπάρχει και τρυφερότητα. Το ίδιο άγγιγμα κλέβει την ψυχή με δύο τρόπους ταυτόχρονα. Είμαι ο Άγγελος της Διττότητας και το Signature Look με την κόκκινη κουκούλα και το μαύρο δερμάτινο υπάρχει ακριβώς για να φαίνεται αυτή η διπλή ανάγνωση χωρίς να χρειάζεται εξήγηση.
Το τραγούδι δεν ζητάει αγάπη. Ζητάει σημάδι.
Στίχοι: Είρκη Μπαζάκα
Μουσική: CRYSTALEX
Αυτό το podcast είναι αφιερωμένο σε ένα μόνο κομμάτι: τη «Σκοτεινή Σκακιέρα», έβδομο τραγούδι του άλμπουμ «Τα 7 Κρύσταλλα» (2021). Κάθε κομμάτι του άλμπουμ έχει το δικό του ξεχωριστό podcast. Η ζωή είναι σκακιέρα και τα κομμάτια δεν τα διαλέγουμε πάντα εμείς. Το τραγούδι μιλάει για έναν κόσμο γυάλινο και αιχμηρό, όπου παίζεις με κανόνες που έβαλαν άλλοι, και για το τι σου μένει όταν καταλάβεις ότι δεν είσαι εσύ που κινείς τα πιόνια. Στο τέλος όμως λέω «άνοιξε τα μάτια σου». Και τα δύο. Είμαι ο Άγγελος της Διττότητας: το κόκκινο μάτι είναι ο σκοτεινός εαυτός που ξέρει τους κανόνες της σκακιέρας, το γαλάζιο είναι το φως που πετάει πάνω από αυτήν. Το Signature Look με την κόκκινη κουκούλα και το μαύρο δερμάτινο το κρατάω αδιάκοπα από τον Αύγουστο του 2021. Ζωντανή εκτέλεση, χωρίς δίχτυ. Στίχοι: Είρκη Μπαζάκα Μουσική: CRYSTALEX
Αυτό το podcast είναι αφιερωμένο σε ένα μόνο κομμάτι: το «Κέντα το σώμα μου», πέμπτο τραγούδι του άλμπουμ «Τα 7 Κρύσταλλα» (2021). Κάθε κομμάτι του άλμπουμ έχει το δικό του ξεχωριστό podcast.
Εδώ ο έρωτας δεν είναι τρυφερός. Είναι πληγή που την ψάχνεις. Βλέφαρα ραμμένα, ακίδα το φιλί, δάγκωμα στον λαιμό, ένα σώμα που ζητάει να κεντηθεί για να νιώσει κάτι. Το τραγούδι μιλάει για τον πόθο που δεν ζητάει να τον προσέξουν, ζητάει να τον σημαδέψουν.
Αυτή είναι η πιο σαρκική πλευρά της διττότητας. Το κόκκινο μάτι, ο σκοτεινός εαυτός, θέλει το σημάδι και το σκοτάδι. Το γαλάζιο κοιτάει το πρόσωπο απέναντι και ξέρει ότι εκεί μέσα υπάρχει και τρυφερότητα. Το ίδιο άγγιγμα κλέβει την ψυχή με δύο τρόπους ταυτόχρονα. Είμαι ο Άγγελος της Διττότητας και το Signature Look με την κόκκινη κουκούλα και το μαύρο δερμάτινο υπάρχει ακριβώς για να φαίνεται αυτή η διπλή ανάγνωση χωρίς να χρειάζεται εξήγηση.
Το τραγούδι δεν ζητάει αγάπη. Ζητάει σημάδι.
Στίχοι: Είρκη Μπαζάκα
Μουσική: CRYSTALEX
Αυτό το podcast είναι αφιερωμένο σε ένα μόνο κομμάτι: τα «Μαύρα Τριαντάφυλλα» από το άλμπουμ «Τα 7 Κρύσταλλα» (2021). Κάθε κομμάτι του άλμπουμ έχει το δικό του ξεχωριστό podcast.
Μαύρα τριαντάφυλλα στην άσφαλτο. Όχι για να τα δει ο κόσμος, αλλά για να τα δει ένας άνθρωπος και να βρει τον δρόμο πίσω. Είναι σημάδια που αφήνει κάποιος όταν δεν του έχει μείνει φωνή να φωνάξει.
Το τραγούδι μιλάει για τη μοναξιά που την πέρασες μόνος και σε άλλαξε. Μάτια που μάτωσαν, στόμα που πάγωσε, λέξεις θαμμένες μέσα στο ποτό. Και μέσα σε όλα αυτά μια πρόταση που κρατάει το κομμάτι όρθιο: ξαναγεννιέμαι από τον θάνατό μου.
Είμαι ο Άγγελος της Διττότητας και εδώ φαίνεται καθαρά γιατί. Το κόκκινο μάτι είναι ο εαυτός που κρέμασε τον σταυρό στην πλάτη και προσπέρασε τον εαυτό του. Το γαλάζιο είναι αυτό που ζητάει φλόγα στο όνειρο και δεν το αφήνει να σβήσει. Το Artist Persona του Αγγέλου υπάρχει ακριβώς για να μη χρειάζεται να διαλέξεις ανάμεσα στα δύο.
Τα τριαντάφυλλα είναι μαύρα. Ο δρόμος όμως υπάρχει.
Στίχοι: Είρκη Μπαζάκα
Μουσική: CRYSTALEX
Αυτό το podcast είναι αφιερωμένο σε ένα μόνο κομμάτι του άλμπουμ «Τα 7 Κρύσταλλα» (2021). Κάθε κομμάτι του άλμπουμ έχει το δικό του ξεχωριστό podcast.
Μια μεθυσμένη νεράιδα που φτάνει στον ουρανό και καταπίνει αγγέλους. Το τραγούδι μιλάει για κάποια που χάθηκε μέσα σε κάτι που την κρατάει, και για μια φωνή που της ζητάει να φτύσει τους δαίμονες και να γυρίσει.
Το μαγικό φίλτρο επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά, σχεδόν σαν ξόρκι. Δεν είναι τυχαίο. Έτσι μιλάει κάποιος που φοβάται ότι δεν θα τον ακούσουν με την πρώτη.
Είμαι ο Άγγελος της Διττότητας και εδώ οι δύο πλευρές δεν παλεύουν, συνεργάζονται. Το κόκκινο μάτι λέει «πάρε τη νύχτα αγκαλιά και βάλ' τη μέσα μου να μην ξαναβγεί», δέχεται δηλαδή να κρατήσει το σκοτάδι της. Το γαλάζιο λέει «βγάλε τα μαύρα φτερά, ντύσε την καρδιά σου με ολόλευκα πανιά». Το ένα κουβαλάει, το άλλο θεραπεύει. Το Character Branding του Αγγέλου, με την κόκκινη κουκούλα και το μαύρο δερμάτινο, στέκεται ακριβώς σε αυτό το σημείο.
Δεν είναι ερωτικό τραγούδι. Είναι διάσωση.
Στίχοι: Είρκη Μπαζάκα
Μουσική: CRYSTALEX
Αυτό το podcast δεν είναι αφιερωμένο σε ένα τραγούδι. Είναι αφιερωμένο σε ένα πρόσωπο: την Είρκη Μπαζάκα, τη στιχουργό όλων των κομματιών του άλμπουμ «Τα 7 Κρύσταλλα» (2021).
Τα «7 Κρύσταλλα» δεν θα υπήρχαν όπως τα ξέρεις χωρίς αυτήν. Η μαύρη αράχνη, τα μαύρα τριαντάφυλλα στην άσφαλτο, η φορμόλη πάνω στο κορμί, η σκακιέρα με τους ξένους κανόνες, όλα βγήκαν από τη δική της γραφή. Εγώ έβαλα τη μουσική και τη φωνή. Εκείνη έβαλε τις λέξεις που κόβουν.
Ο λόγος που δουλεύει είναι απλός: γράφει και για τις δύο πλευρές. Είμαι ο Άγγελος της Διττότητας, το κόκκινο μάτι είναι ο σκοτεινός εαυτός και το γαλάζιο το φως, και στους στίχους της υπάρχουν πάντα και τα δύο μέσα στο ίδιο τραγούδι. Δεν διαλέγει πλευρά. Αυτό είναι που κάνει το Artist Persona να στέκεται και όχι απλώς να φαίνεται.
Χωρίς τους στίχους της, το άλμπουμ θα ήταν μισό.
Στίχοι: Είρκη Μπαζάκα
Μουσική: CRYSTALEX
Αυτό το podcast δεν είναι αφιερωμένο σε μένα. Είναι αφιερωμένο σε ένα τραγούδι που δεν μου ανήκει.
Το «Πιάσε Με» το έγραψε ο Κώστας Λειβαδάς και το πρωτοτραγούδησε η Ελένη Τσαλιγοπούλου. Εγώ δεν το πήρα. Το άφησα να μπει στον δικό μου κόσμο και να δει τι θα βρει εκεί.
Βρήκε δύο. Το κόκκινο μάτι, τον σκοτεινό εαυτό, που θέλει να τον κυνηγήσουν επειδή φοβάται να μείνει μόνος με την απόφασή του. Και το γαλάζιο μάτι, τον φωτεινό εαυτό, που έκλεισε την πόρτα και δεν γύρισε να δει.
Το τραγούδι λέει «πιάσε με». Ο ένας μου εαυτός το εννοεί. Ο άλλος όχι.
Δεν διάλεξα πλευρά. Αυτό είναι που κάνει την **Artist Persona** (καλλιτεχνική περσόνα) να στέκεται και όχι απλώς να φαίνεται. Η κόκκινη κουκούλα και το μαύρο δερμάτινο, το **Signature Look** (χαρακτηριστική εμφάνιση) που με ακολουθεί από την αρχή, κρύβουν το πρόσωπο αλλά αφήνουν τα μάτια ακάλυπτα.
Από κάποιον που σε ξέρει, δεν κρύβεσαι.
Στίχοι - Μουσική: Κώστας Λειβαδάς
Πρώτη εκτέλεση: Ελένη Τσαλιγοπούλου
Διασκευή 2021: CRYSTALEX
Αυτό το podcast είναι για ένα τραγούδι που δεν ήθελα να χρειάζεται να γράψω.
Το «Help» γεννήθηκε το 2021 από τους στίχους της Είρκης Μπαζάκα, με αφορμή τον Βαγγέλη Γιακουμάκη και όλους όσοι έπεσαν θύματα bullying χωρίς να τους ακούσει κανείς εγκαίρως.
Δεν το τραγούδησα από απόσταση. Μπήκα μέσα.
Το κόκκινο μάτι, ο σκοτεινός εαυτός, είναι αυτό που ξέρει τι σου κάνουν οι άλλοι. Την προδοσία που έρχεται από εκεί που την περιμένεις λιγότερο, τα γέλια που σε κυκλώνουν, το βάρος που το κουβαλάς μόνος επειδή νομίζεις ότι κανείς δεν θα καταλάβει. Το γαλάζιο μάτι, ο φωτεινός εαυτός, είναι αυτό που παρ' όλα αυτά συνέχιζε να γελάει. Όχι επειδή δεν πονούσε. Επειδή δεν παραδόθηκε.
Το θύμα του bullying ζει και με τα δύο ταυτόχρονα. Αυτό είναι το πιο σκληρό κομμάτι, και αυτό προσπάθησα να το πω με τη φωνή μου.
Η **Artist Persona** (καλλιτεχνική περσόνα) που έχτισα ως Άγγελος της Διττότητας δεν υπάρχει για να σοκάρει. Υπάρχει για να χωράει και τις δύο πλευρές χωρίς να διαλέγει. Σε αυτό το τραγούδι, η κόκκινη κουκούλα και το μαύρο δερμάτινο, το **Signature Look** (χαρακτηριστική εμφάνιση) που με ακολουθεί από την αρχή, δεν είναι θέαμα. Είναι αυτό που φοράει κάποιος για να μην τον δουν.
Αν αναγνωρίζεις τον εαυτό σου σε αυτούς τους στίχους, μίλα σε κάποιον. Το «Help» δεν είναι τίτλος. Είναι παράκληση.
Στίχοι: Είρκη Μπαζάκα
Μουσική: CRYSTALEX
Αυτό το podcast είναι για το τραγούδι που ζητάει.
Το «Κράτα με (θυμάσαι;)» βγήκε το 2021, σε στίχους της Είρκης Μπαζάκα. Είναι το κομμάτι όπου δεν απειλώ, δεν προκαλώ, δεν στέκομαι από πάνω. Ζητάω.
Και εδώ τα δύο μάτια δεν συμφωνούν καθόλου.
Το γαλάζιο, ο φωτεινός εαυτός, θυμάται. Κρατάει τη νύχτα, τα λόγια, την ώρα που έφευγε ο άλλος, και τα κρατάει όπως κρατάς κάτι που ξέρεις ότι έσπασε. Το κόκκινο, ο σκοτεινός εαυτός, δεν θέλει να θυμάται. Θέλει να επιστρέψει. Θα δεχόταν ακόμα και δεσμά, αρκεί να μην τον αφήσουν μόνο.
Γι' αυτό το τραγούδι πονάει περισσότερο από όσα φωνάζουν. Δεν είναι θυμός. Είναι εξάρτηση που ξέρει ότι είναι εξάρτηση και δεν σταματάει.
Το **Character Branding** (branding χαρακτήρα) που έχτισα ως Άγγελος της Διττότητας δεν με αφήνει να διαλέξω ποιο από τα δύο είναι το σωστό. Και δεν είναι. Και τα δύο είναι εγώ. Η κόκκινη κουκούλα και το μαύρο δερμάτινο, το **Iconic Look** (εμβληματική εμφάνιση) που με ακολουθεί από την αρχή, εδώ δεν είναι πανοπλία. Είναι αυτό που φοράει κάποιος όταν δεν έχει πού αλλού να κρυφτεί.
Στίχοι: Είρκη Μπαζάκα
Μουσική: CRYSTALEX
Αυτό το podcast είναι για ένα τραγούδι που μιλάει με τραγούδια.
Η «Στάχτη του ονείρου» είναι του Κώστα Λειβαδά, στίχοι και μουσική δικά του. Εγώ την πήρα το 2021 και την άφησα να μπει στον δικό μου κόσμο, εκεί όπου η φωτιά δεν ζεσταίνει και το νερό δεν καθαρίζει.
Το τραγούδι λέει κάτι που το κουβαλάω από την αρχή: ότι κάποιοι άνθρωποι δεν μπορούν να μιλήσουν αλλιώς. Ρωτάνε ξένους, χάνονται μέσα στους στίχους, γράφουν σε κάποιον που ίσως δεν διαβάσει ποτέ. Δεν είναι επιλογή. Είναι ο μόνος δρόμος που ξέρουν.
Εδώ τα δύο μάτια δεν τσακώνονται. Κοιτάζουν την ίδια στάχτη.
Το κόκκινο, ο σκοτεινός εαυτός, ξέρει ότι το όνειρο κάηκε και δεν ξαναγυρίζει. Το γαλάζιο, ο φωτεινός εαυτός, κρατιέται από αυτό που έμεινε, ακριβώς επειδή δεν έμεινε τίποτα άλλο. Δεν είναι ελπίδα αυτό. Είναι επιμονή. Η **Artist Persona** (καλλιτεχνική περσόνα) που έχτισα ως Άγγελος της Διττότητας δεν υπόσχεται λύτρωση. Υπόσχεται ότι κάποιος στέκεται δίπλα σου στα μαύρα νερά και δεν φεύγει. Η κόκκινη κουκούλα και το μαύρο δερμάτινο, το **Signature Look** (χαρακτηριστική εμφάνιση) που με ακολουθεί από την αρχή, δεν αντέχουν τη φωτιά. Απλώς δεν υποχωρούν μπροστά της.
Στίχοι - Μουσική: Κώστας Λειβαδάς
Διασκευή 2021: CRYSTALEX
Αυτό το podcast είναι για τη σιωπή που έρχεται μετά.
Η «Νεκρική Σιγή» βγήκε το 2021 και δεν μιλάει για τον θάνατο. Μιλάει για τις μάσκες που φοράμε μέχρι να φτάσουμε εκεί.
Φτιάχνουμε πρόσωπα καλοσύνης για να κρύψουμε τα πάθη μας. Φτιάχνουμε πρόσωπα σκοτεινά για να κρύψουμε ότι κάποτε νιώσαμε κάτι καθαρό. Και οι δύο μάσκες κάνουν την ίδια δουλειά. Μας κρατάνε μακριά από τον καθρέφτη.
Εδώ το κόκκινο μάτι, ο σκοτεινός εαυτός, δεν είναι ο κακός. Είναι αυτός που ξέρει τι υπάρχει από κάτω και δεν το λέει. Το γαλάζιο μάτι, ο φωτεινός εαυτός, είναι αυτός που θέλει να κοιτάξει και φοβάται τι θα δει. Ο εθισμός ζει ακριβώς ανάμεσά τους, σε αυτό το κενό όπου κανείς από τους δύο δεν μιλάει.
Και όταν κανείς δεν μιλάει αρκετά νωρίς, μένει μόνο η σιωπή.
Το **Character Branding** (branding χαρακτήρα) που έχτισα ως Άγγελος της Διττότητας υπάρχει γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο. Δεν φοράω μάσκα. Τα δύο μου μάτια είναι ακάλυπτα και δείχνουν και τις δύο πλευρές ταυτόχρονα. Η κόκκινη κουκούλα και το μαύρο δερμάτινο, το **Iconic Look Branding** (branding εμβληματικής εμφάνισης) που με ακολουθεί από την αρχή, δεν κρύβουν τίποτα. Πλαισιώνουν.
Αν αναγνωρίζεις τον εαυτό σου σε αυτό το τραγούδι, μη μείνεις στη σιωπή. Μίλα σε κάποιον που εμπιστεύεσαι.
Στίχοι: Είρκη Μπαζάκα
Μουσική: CRYSTALEX
bottom of page