top of page
.png)
Το παιδί σας θύμωσε. Και δεν ξέρετε τι να πείτε. Ο Κρυστάλεξ έσπασε το πιανάκι του. Σφίγγει τις γροθιές, το κόκκινο μάτι του λάμπει σαν φαναράκι, φωνάζει «Γρρρρ» και φουντώνει σαν φωτιά. Μέχρι που έρχεται η μαμά, τον παίρνει αγκαλιά, και του μαθαίνει κάτι πολύ απλό: «Μύρισε το λουλουδάκι, σβήσε τώρα το κεράκι.» Μια ανάσα μέσα. Μια ανάσα έξω. Και η φωτιά σβήνει. Αυτό δεν είναι ένα παραμύθι που λέει στο παιδί «μη θυμώνεις» — είναι ένα παραμύθι που του δίνει κάτι να κάνει όταν θυμώσει. Και επειδή είναι γραμμένο ολόκληρο σε ρίμα, το θυμάται την ώρα που το χρειάζεται. Ο Κρυστάλεξ είναι ένα παιδί με ένα κόκκινο κι ένα γαλάζιο μάτι. Το κόκκινο καίει, το γαλάζιο δροσίζει. Κανένα από τα δύο δεν είναι το «κακό» — απλώς παλεύουν μεταξύ τους, όπως μέσα σε κάθε παιδί, και στο τέλος λάμπουν και τα δύο μαζί σαν αστεράκια. Γι' αυτό τον λένε Άγγελο της Διττότητας. Το παραμύθι έχει και τη μουσική του — διαβάστε το βράδυ και τραγουδήστε το την επόμενη φορά που θα φουντώσει. Δουλεύει καλύτερα έτσι.
Η μαμά πρέπει να φύγει. Και το παιδί σας κλαίει και πιάνεται από το φόρεμά της. Ο Κρυστάλεξ δεν θέλει να μείνει μόνος. Το κόκκινο μάτι του καίει σαν φλόγα μες στο τζάκι, και μαύρες σκέψεις τρέχουν στο μυαλό του: ποιος θα τον κρατήσει σφιχτά, ποιος θα κοιμηθεί πλάι του; Τότε η μαμά γονατίζει, χαϊδεύει τα μαλλιά του και του δίνει ένα ζεστό αρκουδάκι με ένα φυλαχτό κόκκινο και γαλανό: «Κράτα το σφιχτά αγκαλιά, στην καρδούλα σου κοντά. Σκέψου ότι είμαι εγώ κοντά σου.» Και τα δάκρυα σταματούν. Αυτό δεν είναι ένα παραμύθι που λέει στο παιδί «μην κλαις» — είναι ένα παραμύθι που του δίνει κάτι να κρατήσει όταν φοβηθεί, και μια αλήθεια που τη θυμάται: όσοι αλήθεια σ' αγαπάνε, πάντα πίσω θα γυρνάνε. Ο Κρυστάλεξ είναι ένα παιδί με ένα κόκκινο κι ένα γαλάζιο μάτι. Το κόκκινο είναι το σκοτάδι, το γαλάζιο το φως. Κανένα δεν είναι το «κακό» — απλώς παλεύουν μεταξύ τους, όπως μέσα σε κάθε παιδί, και στο τέλος λάμπουν και τα δύο μαζί σαν περήφανα αστεράκια. Γι' αυτό τον λένε Άγγελο της Διττότητας. Είναι γραμμένο ολόκληρο σε ρίμα, ώστε να μένει στο μυαλό, και έχει και τη μουσική του — διαβάστε το το βράδυ και τραγουδήστε το την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να φύγετε. Δουλεύει καλύτερα έτσι.
Σβήνουν τα φώτα. Και το παιδί σας βλέπει σκιές στον τοίχο. Ο Κρυστάλεξ μένει μόνος στο σκοτάδι. Το κόκκινο μάτι του φωτίζει, και οι δυο σκιές μοιάζουν σαν θεριά που ταράζουν την καρδούλα του. Τρέχει η μαμά, σκουπίζει τα δάκρυα και του λέει κάτι που αλλάζει τα πάντα: «Άνοιξε το γαλανό σου, το ματάκι το γλυκό σου. Μες στην όμορφη βραδιά κρύβονται όνειρα γλυκά.» Και τότε τ' άστρα λαμπυρίζουν, τ' αγγελούδια ζωγραφίζουν, και οι ίδιες σκιές που τον τρόμαζαν γίνονται κουκλάκια που τον αγκαλιάζουν. Αυτό δεν είναι ένα παραμύθι που λέει στο παιδί «μη φοβάσαι» — είναι ένα παραμύθι που του δείχνει ότι το σκοτάδι δεν άλλαξε, άλλαξε ο τρόπος που το κοιτάει. Ο Κρυστάλεξ είναι ένα παιδί με ένα κόκκινο κι ένα γαλάζιο μάτι. Το κόκκινο είναι το σκοτάδι, το γαλάζιο το φως. Κανένα δεν είναι το «κακό» — απλώς παλεύουν μεταξύ τους, όπως μέσα σε κάθε παιδί, και στο τέλος λάμπουν και τα δύο μαζί μ' ένα φως αγνό. Γι' αυτό τον λένε Άγγελο της Διττότητας. Είναι γραμμένο ολόκληρο σε ρίμα, ώστε να μένει στο μυαλό, και έχει και τη μουσική του — διαβάστε το απόψε, λίγο πριν σβήσετε το φως. Δουλεύει καλύτερα έτσι.
📚 Η ΣΕΙΡΑ «ΚΡΥΣΤΑΛΕΞ»
1 · Ανάσα, Κρυστάλεξ! — για τον θυμό
2 · Το αρκουδάκι του Κρυστάλεξ — για τον αποχωρισμό
3 · Καληνύχτα, μικρέ Κρυστάλεξ — για το σκοτάδι
✍️ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Κείμενο & στίχοι: CRYSTALEX (Κρυστάλεξ)
Μουσική: CRYSTALEX
Προσαρμογή στίχων & επιμέλεια: Χρήστος Παλιούρας
Εικονογράφηση & εξώφυλλο: CRYSTALEX
Έκδοση: CrystalexMusic
Πρώτη έκδοση: 2 Αυγούστου 2026 · Ελληνικά · Παιδικό
bottom of page